Medine arşivleri - Efendimiz https://efendimiz.info/tag/medine/ (sallallâhu aleyhi ve sellem) Mon, 13 Mar 2023 20:20:40 +0000 tr hourly 1 https://efendimiz.info/wp-content/uploads/2018/04/cropped-muhammad-png-file-muhammad-calligraphy-png-273-32x32.png Medine arşivleri - Efendimiz https://efendimiz.info/tag/medine/ 32 32 UBÂDE BİN SÂMİT https://efendimiz.info/ubade-bin-samit/ https://efendimiz.info/ubade-bin-samit/#respond Mon, 28 Dec 2020 14:02:46 +0000 https://efendimiz.info/?p=20832 Akabe bî’atlerinde kavminin temsilcisi olan sahâbî: UBÂDE BİN SÂMİT Resûlullah efendimiz hicretten sonra Medîne’de, Yahûdîlerle antlaşma yapmışlardı. Buna göre Yahûdîler, Müslümanlara saldırmıyacaklar, onların düşmanlarına yardım etmiyeceklerdi! Buna rağmen, Yahûdîler sözlerinde durmadılar ve Müslüman kanı dökmekten çekinmediler. Medîneli Yahûdîler, üç kabîle hâlinde yaşıyorlardı. Kureyzâ, Nâdir ve Kaynukaoğulları. En cesûrları, Kaynuka Yahûdîleriydi. Pek sağlam bir kalede oturuyorlardı.

The post UBÂDE BİN SÂMİT appeared first on Efendimiz.

]]>
Akabe bî’atlerinde kavminin temsilcisi olan sahâbî: UBÂDE BİN SÂMİT

Resûlullah efendimiz hicretten sonra Medîne’de, Yahûdîlerle antlaşma yapmışlardı. Buna göre Yahûdîler, Müslümanlara saldırmıyacaklar, onların düşmanlarına yardım etmiyeceklerdi!

Buna rağmen, Yahûdîler sözlerinde durmadılar ve Müslüman kanı dökmekten çekinmediler.

Medîneli Yahûdîler, üç kabîle hâlinde yaşıyorlardı. Kureyzâ, Nâdir ve Kaynukaoğulları. En cesûrları, Kaynuka Yahûdîleriydi. Pek sağlam bir kalede oturuyorlardı. Kuyumculuk ve tefecilikle geçinirlerdi.

Savaşmasını bilmiyenler

Müslümanların Bedir zaferinden sonra, hepsi de hırslarından kuduracak hâle geldiler. Bir Müslüman kadınına saldırmaları üzerine, Resûlullah efendimiz Yahûdîlere, bu kadar şımarmamalarını, aradaki antlaşmaya saygılı olmalarını, aksi davranışları devam ederse; Bedir günü, Müslümanlara eziyet eden Kureyş müşriklerinin başına gelenlerin, onlara da gelebileceğini ihtâr ettiler.

Yahûdîler işi, daha da ileri götürerek dediler ki::

– Savaşmasını bilmeyen kimselere ya’nî Kureyş’e karşı kazanılan zafer, önemli değildir. Şâyet Müslümanlar bir gün bizlerle çarpışırlarsa, o zaman harb etmenin tadını öğrenirler!

Artık onlara, bir ders gerekliydi. Peygamber efendimiz Eshâb-ı kirâma hareket emrini verdiler.

Kaynukaoğulları, o çok sağlam kalelerine çekildiler. Müslümanlar da 15 gün müddetle, onları muhasara ettiler. Sonunda kaçacak delik bulamayan Yahûdîler, teslim olmaya mecbur kaldılar. Sevgili Peygamberimizden eman dileyip, merhâmetine sığındılar.

Sevgili Peygamberimiz her zaman olduğu gibi, Eshâbıyla istişâre ettiler.

Yahûdîlere, nasıl bir cezâ verilmesini, Eshâbına da sordular.

Münâfıkların başı İbni Selül, söz aldı:

– Yahûdilerle benim, anlaşmalarım vardır. Ben, onların dostluğunu bırakamam!.. deyince, Hz. Ubâde bin Sâmit de söz istedi ve dedi ki:

– Yâ Resûlullah! Benim Kabîlem de Yahûdîlerle dostluk anlaşması yapmıştır. Fakat onlar, bütün sözlerini; ayaklar altına aldılar. Antlaşmalarını bozdular. Artık bundan sonra benim, Allah ve Peygamberinden başka dostum yoktur. Allah ve Resûlüne sığınıyor, emirlerini bekliyorum.

Onlardan sayılır

Sevgili Peygamberimiz ikisine de ayrı ayrı bakarak buyurdu ki:

– Ey İbni Selül! Kendin için seçtiğin Yahûdîlerin dostluğu senin olsun! Ubâde’nin seçtiği, Allah ve Resûlünün dostluğu da, Onun olsun!

Bunun üzerine, Kur’ân-ı kerîm’in Mâide sûresi, 51. âyeti nâzil oldu. Meâlen şöyledir:

(Ey îmân edenler! Sizler, Yahûdî ve Hıristiyanları dost edinmeyin. Zîrâ onlar ancak, birbirlerinin dostlarıdırlar. Sizden kim, onları dost edinirse; onlardan sayılır. Allah zâlimleri, doğru yola eriştirmez.)

Peygamber efendimiz onlara karşı, pek merhâmetli davrandılar. Kaynukaoğullarının, canlarını bağışladılar. Sâdece, Medîne’den çıkarılmalarını emrettiler. Bu vazifeyi de, Hz. Ubâde’ye verdiler. O da bu vazîfeyi hakkıyla yapmıştır.

Ubâde bin Sâmit hazretleri, şöyle anlatır:

Ben birinci Akabe’de hazır bulunanlar içindeydim. Oniki kişi idik. Resûlullah efendimiz ile şunun üzerine bî’at ettik ki:

Allahü teâlâya hiçbir şeyi ortak koşmayalım, hırsızlık etmiyelim, zinâ yapmayalım, çocuklarımızı öldürmeyelim, dillerimizle yalan söyleyerek iftirâ etmeyelim, herhangi bir iyilik husûsunda O’na âsi olmayalım.

Bundan sonra, Peygamberimiz buyurdu ki:

– Eğer ahdinizde, sözünüzde durursanız sizin için Cennet vardır. Eğer onlardan bir şeyi örtbas ederseniz sizin işiniz Allahü teâlâya âittir, dilerse azâb eder, dilerse affeder.

Oniki temsilciden biri idi

Ubâde bin Sâmit, bîsetin 12. senesi hac mevsiminde Mekke’de yapılan ikinci Akabe bî’atinde de bulunan Hazrec kabîlesinin oniki temsilcisinden biridir. Bî’atte dedi ki:

– Yâ Resûlallah! Allah yolunda hiçbir kınayıcının kınaması beni tutmamak, yolumdan alıkoymamak üzere, sana bî’at ediyorum.

Ubâde bin Sâmit’in annesi de İslâmiyet ile şereflenip, çok kimsenin Müslüman olmasına vesîle oldu. Hicretten sonra Mekke’den göç eden Müslümanlardan Ebû Mersed ile kardeş oldu. Hz. Ümmü Hıram ile evlendi. Nikâhını Resûlullah efendimiz kıydı.

İslâm güneşi parladıkça, Medîne’ye hicret edenler de çoğalıyordu. Muhtaç olanları sevgili Peygamberimiz, ba’zı âilelerin yanına misâfir ediyorlardı. Kabiliyetli olanlara, Kur’ân-ı kerîm öğretilmesini de istiyorlardı.

Onlardan biri, Hz. Ubâde’nin misâfiri oldu. Kur’ân-ı kerîmi iyice öğreninceye kadar yedi, içti, ağırlandı. Ayrılık vakti gelince O da, Hz. Ubâde’ye bir karşılık vermek istedi. Elinde, çok güzel bir yay tutuyordu. Hem ağacı, hem kirişi, hem işçiliği fevkalâde idi. Dedi ki:

– Bana verdiğin emeklere karşı, lütfen bu yayı kabûl et!

Hz. Ubâde vaziyeti Peygamber efendimize arzetti. Allahü teâlânın Resûlü buyurdu ki:

– Eğer o yayı kuşanırsan; omuzların arasında bir ateş közü taşımış olursun.

Böylece öğrenmiş oluyoruz ki, ba’zı şeyler, bilhassa, Kur’ân kerim öğretilmesi; yalnız Allah rızâsı için yapılmalıdır. Karşılığında, herhangi bir şey almak, doğru değildir…

Şehîdler kimdir?

Ubâde bin Sâmit şöyle anlatır:

Birgün hasta idim. Peygamber efendimiz, Ensârdan ba’zı zâtlarla beni görmeye geldi. Resûlullah efendimiz, şehîdlerden bahsederek;

– Şehîdlerin kim olduğunu biliyor musunuz? diye sordu.

Herkes susmuştu. Resûlullah suâli üç defa tekrarladı. Beni kaldırdılar. Şöyle cevap verdim:

– Şehîd, İslâmiyeti kabûl eden, hicret eden, sonra Allah yolunda ölendir.

Bunun üzerine Resûlullah şöyle buyurdu:

– O zaman ümmetimin şehîdleri çok az olur. Allah yolunda ölen şehîddir. Denizde boğulanlar şehîddir, karın ağrısından ölenler şehîddir, lohusalıktan ölen kadın şehîddir.

Ubâde bin Sâmit, talebelerinden Sanabic’in hastalığına üzülüp, ağladığını görünce:

– Ne ağlıyorsun, eğer mahşerde sana şehâdet etmeme ve şefâ’at etmeme müsâade edilirse, şehâdet ve şefâ’at ederim.

Bu Resûl-i ekremden işittiğim bir hadîstir. Size şimdi de Resûl-i ekremin diğer bir hadîs-i şerîfini rivâyet ediyorum. Resûl-i ekrem efendimiz buyurdu ki:

(Kim ki Allahtan başka tapacak bir ma’bûd bulunmadığına, Muhammed aleyhisselâmın, Resûlullah olduğuna şehâdet ederse, onun cesedi Cehenneme harâm olur.)

Sabır ve iyilik severler

Ubâde bin Sâmit şöyle anlatır:

Birgün bir zât Peygamber efendimize gelerek sordu:

– Yâ Resûlallah, amellerin en üstünü nedir?

– Allahü teâlâya îmân ile O’nu tasdik, O’nun yolunda cihâddır.

– Yâ Resûlallah, daha kolayı yok mu?

– O hâlde, sabırlı ve iyilik sever ol!

– Yâ Resûlallah, daha da kolayını istiyorum.

– O hâlde, Allahü teâlâ sana ne kısmet etmiş ise ona râzı ol!

Başka bir zamanda da Resûlullah efendimiz o’na şöyle buyurdu:

– Ben sizin benden sonra şirke düşeceğinizden korkmam. Sizin için korktuğum mala meyl ve rağbet etmenizdir.

Birisi Ubâde bin Sâmit’e dedi ki:

– Ben harb ederken Allahü teâlânın rızâsını murâd ettiğim gibi, başkalarının beni övmesini de isterim.

Bunun üzerine Ubâde hazretleri buyurdu ki:

– Sana bundan kâr yok.

Adam üç kere aynı sözü tekrar edince, Ubâde hazretleri, şu hadîs-i şerîfi okudu:

(Allahü teâlâ buyuruyor ki: Ben ortaklıktan müstagnî olanların en müstagnîsiyim. Kim ki benim için amel eder ve başkasını da bu amele katarsa, hissemi o ortağıma devrederim.)

Ubâde bin Sâmit, Eshâb-ı kirâmın en fazîletlerinden biri idi. Peygamber efendimiz zamanında Kur’ân-ı kerîmi tamamen ezberlemiş, ayrıca bir de Kur’ân-ı kerîm yazmıştı.

Cehennemin yedi kapısı

Buyurdu ki:

“Cehennemin yedi kapısı vardır; üçü zenginler, üçü kadınlar, birisi de fakirler içindir.”

“Yapacağın işin sonunu düşün, salâh ve iyilik ise onu yap. Azgınlık ise ondan vaz geç.”

Allahü teâlânın rızâsı için yaşıyan Peygamber efendimiz, vazîfelerini tamamladıktan sonra; bu dünyadan ebedî âleme göçtüler. Birinci halîfesi, Hz. Ebû Bekir de ömrünü tamamladı. Arkasından, Hz. Ömer halîfe seçildi. Onun zamanında İslâm orduları, büyük fetihler yaptılar.

Şunu iyi bil ki

Hz. Amr ibni Âs kumandasında bir ordu, Mısır seferine çıktı. Epeyce zaman geçmesine rağmen, zafer haberi gelmiyordu. Nihâyet bir mektup geldi. Mısır için, yardım isteniyordu!..

Bunun üzerine Hz. Ömer de, bir mektup yazdı:

Ey Amr! Şunu bil ki Cenâb-ı Allah, hiçbir millete doğru niyetli olmadıkça, yardım etmez. Sana yardım için, dört Müslüman gönderiyorum. Bildiğim kadarıyla bunlardan her biri, bin kişiye bedeldir.

Mektubumu aldığın zaman, askerlerini topla. Onlara güzel bir şekilde hitâb et. Yolladığım dört Müslümanı, onlara tanıt. Askerlerine evvelâ niyetlerini düzeltmelerini; sonra da, düşman karşısında sabır ve sebatla savaşmalarını söyle.

Cum’a Günü, zevâlden sonra hücûm emrini ver. Çünkü o saatte, duâlar kabûl olunur ve Allahın rahmeti yağar. Bütün mücâhidler yüksek sesle Tekbîr getirip, Allahü teâlâdan yardım dilesinler. Sonra da, hücûma kalksınlar!

Hem âlim hem cengâver

Mısır Başkumandanı bu mektubu alır almaz, askerlerini topladı. Önce Halîfenin yazdıklarını, saygıyla okudu. Sonra da şöyle konuştu:

– Ey mücâhid gâziler. Emîr-ül Mü’minîn, Ömer bin Hattâb hazretlerinin; bizlere yardım için yolladığı bahâdırları, işte sizlere tanıtıyorum:

Bu zât: Cennetle müjdelenmiş, 10 büyük Müslümandan, sevgili Peygamberimizin öz halasının oğlu, Zübeyr bin Avvâm’dır.

Şu kahraman; “Resûlullahın süvârisi” ve Bedir savaşını yaşayan kahramanlarından, Mikdâd bin Esved’dir.

Bu genç ise; Peygamber efendimizin duâlarına mazhâr olan, meşhur Mesleme bin Muhalled’dir.

Sonuncu Müslüman da; hem âlim, hem hâfız, hem cengâver ve de Akabe Bî’atlarının reislerinden, Ubâde bin Sâmit hazretleridir.

Bu konuşmadan sonra mücâhidler gerçekten coştular. Hz. Ömer’in dediklerini aynen yapmaya başladılar. Mübârek Cum’a vaktinde, herkes güzelce abdestlerini aldı. Namazlarını kıldılar ve zafer için, Cenâbı Hakka duâ ettiler. Sonra da tekbîrlerle, hücûma geçtiler. İşte bu îmânlı hücûmlar sonunda, duâlar nihâyet kabûl oldu. Mısır topraklarına da, İslâm güneşi doğdu.

Hz. Ubâde, dirâyetli, üstün kabiliyetli bir kimseydi. Hz. Ebû Bekir, hilâfeti zamanında Bizans Kralı Herakliyus’a elçi olarak Haşim bin Âs ile Ubâde bin Sâmit’i gönderdi.

Bu iki zât, Şam’a uğradıktan ve uzun bir yolculuktan sonra İstanbul’a vardılar. Boyunlarında kılıçları olduğu hâlde atlarının üzerinde kralın sarayına kadar yaklaştılar. İstanbul halkı onları hayret ve hayranlıkla seyrediyordu. Hayvanlarından inerken;

– Lâ ilâhe illallahü vallahü ekber, deyince, sarayın, hurma ağacı gibi sallandığını gördüler.

En büyük kelâm

Kralın huzuruna çıktılar. Kral kendilerine, Peygamberimiz ve İslâmiyet hakkında bir hayli suâl sordu. Aralarında şu konuşmalar geçti:

– Sizin yanınızda en büyük kelâmınız nedir?

– Lâ ilâhe illallahu vallahü ekber’dir.

– Siz evinizde, memleketinizde bunu söylediğiniz zaman evleriniz sarsılıp, tavanlarınız üzerlerinize çökmüyor mu?

– Hayır, biz bu sözün hiçbir zaman öyle yaptığını görmedik. Ancak senin yanında gördük. O, bize öğütten başka birşey değildir.

– Vallahi mülkümden çıkmaktan nefsim hoşlansaydı size tâbi olurdum, ölünceye kadar da sizin hakîr bir köleniz olmayı isterdim.

Kral, bu itiraftan sonra elçileri kıymetli hediyelerle gönderdi.

Hz. Ubâde 655 yılında yetmişiki yaşlarında iken Remle’de hastalandı. Çok sevilen ve sayılan bir sahâbî olduğu için, bütün mü’minler ziyâretine koşuyorlardı.

Hasta yatağında bile, Peygamber efendimizin hadîs-i şerîflerini ve mübârek Kur’ân-ı kerîm âyetlerini açıklıyor; güzel nasîhatlerde bulunuyordu. Bir keresinde oğlu Velid dedi ki:

– Babacığım! Bana da bir nasîhatta bulunur musun? Fakat lütfen en önemlisi hangisiyle, onu söyleyiniz.

– Beni yatağımda doğrultun, oturayım!

Dediğini yaptılar. Sonra şunları söyledi:

– Oğlum! Eğer sen, kaderin hayrına ve şerrine inanmazsan; îmânın tadına eremezsin.

– Fakat Babacığım, kaderin, hayrını ve şerrini nasıl anlıyabilirim?

– Şöyle inanmalısın ki: kaderinde olmayan şey, seni aslâ bulamaz. Kaderinde yazılı olandan da, aslâ kaçamazsın.

Son nasîhat

Hz. Ubâde’nin hastalığı ziyâdeleşti. Vefât edeceğini anlayınca dedi ki:

– Ne kadar akrabam, azatlı, hizmetli ve komşularım varsa; toplayıp getirin!

Hepsi gelince, onlara;

– Sanıyorum bugün; dünyadaki son günüm, âhiretteki ilk gecem olacaktır. Ba’zılarınızı, elimle veya dilimle incitmiş olabilirim. İşte şimdi bana, kısas yapın. Çünkü bu dünyada kısas yapmazsanız, yemin ederim ki öbür dünyada, hakkınızı benden alacaksınız, dedi.

Etrafındakilerle helâlleşti. Sonra son vasiyetini yaptı:

– Rûhumu teslim eder etmez, hepiniz kalkıp güzelce abdest alın. İkişer rek’at namaz kılıp; hem kendinize, hem de şu garip Ubâde’ye duâ edin. Çünkü cenâbı Hak, yüce Kitâbında (Sabır ve namazla, Allaha sığının!) buyurmuştur. Daha sonra hiç bekletmeden, beni kabrime götürün.

The post UBÂDE BİN SÂMİT appeared first on Efendimiz.

]]>
https://efendimiz.info/ubade-bin-samit/feed/ 0
Abbas bin Ubade (Ra’diya Allâh’u ânh) https://efendimiz.info/abbas-bin-ubade-radiya-allahu-anh/ https://efendimiz.info/abbas-bin-ubade-radiya-allahu-anh/#respond Sun, 27 Dec 2020 14:57:17 +0000 https://efendimiz.info/?p=20826 Biz Resulullahı koruyanların arasında bu­lunmaz da, ona bir zarar gelecek olursa, ar­tık Rabbimiz katında ileri süre bileceğimiz hiçbir mazeret yoktur. Hicretten önceydi. Peygamberimiz, İslamiyeti yayması ve oradaki Müslüman­lara öğretmesi için Sahabelerden Mus’ab bin Umeyr’i (r.a.) Medine’ye gönder­mişti. Hz. Mus’ab iyi konuşan, meselesini insanları kırmadan rahatça anlatabi­len bir kabileyete sahipti. Zaten Resulullah onu bunun için böyle

The post Abbas bin Ubade (Ra’diya Allâh’u ânh) appeared first on Efendimiz.

]]>
Biz Resulullahı koruyanların arasında bu­lunmaz da, ona bir zarar gelecek olursa, ar­tık Rabbimiz katında ileri süre bileceğimiz hiçbir mazeret yoktur.

Hicretten önceydi. Peygamberimiz, İslamiyeti yayması ve oradaki Müslüman­lara öğretmesi için Sahabelerden Mus’ab bin Umeyr’i (r.a.) Medine’ye gönder­mişti. Hz. Mus’ab iyi konuşan, meselesini insanları kırmadan rahatça anlatabi­len bir kabileyete sahipti. Zaten Resulullah onu bunun için böyle mühim bir ya­zifeye göndermişti. Gerçekten de Hz. Mus’ab bu vazifeyi en güzel şekilde.ifa etti.   Peygamberliğin 13. yılında 73’ü erkek ikisi kadın 75 kişiyle Akabe’ye geldi. Peygamberimizle buluştu. İşte Peygamberimize biat etmek üzere gelen bu 75 kişiden biri de Abbas bin Ubade idi r.a.). Hz. Abbas’ın çok tesirli hitabeti vardı. Burada çok güzel bir ko­nuşma yaptı:

“Siz Resulullaha Araplarla ve Arap olımayanlarla savaşmak üzere söz vere­ceksiniz. Bir çok tehlikelere maruz kalacaksınız. Bu işte ölmek var, mal kaygısı ve dağılmak tehlikesi var. Bu tehlikeleri göze alıyorsanız biat ediniz. Eğer bir tehlike ile karşılaştığınızda Resulullahı düşman eline bırakacaksanız şimdiden bu işten vazgeçiniz. Söz verip de bunu yerine getirmeyecek olursanız, vallahi, bu hem dünyada, hem de ahirette yüz karasıdır. Eğer, her türlü tehlikeye karşı onu koruyacaksanız, bu, dünyada da, ahirette de hayırlıdır.”

Bu konuşma üzerine Akabe Biatına gelenler hep bir ağızdan, “Onu korumak uğrunda her türlü tehlikeye razıyız” diye bağırdılar. Sonra da teker teker Resu­lullaha biat ettiler. Bu durum Resulullahı çok memnun etti.

Akabe’de biat işi devam ederken müşrikler bunu haber aldılar. Peygamberi­miz Medineli Müslümanlara, “Hemen konak yerlerinize dönünüz” buyurdu. Hz. Abbas bin Ubade bütün samimiyetiyle, “Ya Resulallah, Seni hak dinle gön­deren Allah’a yemin ederim ki, eğer arzu ederseniz yarın sabah Mina’daki halka hücum eder, onları kılıçtan geçiririz” diye bir teklifte bulundu. Fakat Peygam­berimiz (a.s.m.), “Henüz bu şekilde hareket etmemiz ernrolunmadı” buyurarak buna müsaade etmedi.

Hz.. Abbas Akabe Biatından sonra Mekke’ye yerleşti. Peygamberimize yakın olmak istiyordu. Oysa o sırada müşrikler Müslümanlara karşı giriştikleri işken­ce ve tazyiki arttırmışlardı. Fakat liz. Abbas’ın Resulullah ile beraber olmak uğ­runa göze alamayacağı tehlike yoktu. Nitekim Mekke’de bulunduğu müddetçe birçok sıkıntılarla karşılaştı. Hicret emri çıkınca da Medine’ye hicret etti. Böy­lece hem Muhacir, hem de Ensar olma şerefimi kazandı. Müslümanlar arasında “Ensann muhüciri” diye isimlendirilirdi. Peygamberimiz onunla Muhücirin ileri gelenlerinden Osman bin Ma’zun (r.a.) arasında kardeşlik tahsis etti.

Abbas (r.a.) mazereti dolayısıyla Bedir Savaşına katılamadı. Fakat bunun iz­tırabını yaşadı. Peygamberimizin Uhud Savaşı için hazırladığı orduya ilk işti­rak edenlerdendi. Okçuların Resulullahın emrine muhalefet etmeleri sebebiyle bozguna uğrandığı bir sırada sebat edenlerden birisi de Hz. Abbas’tı. Abbas (r.a.) bir yandan düşmana kılıç sallıyor, bir yandan da, “Ey Müslümanlar toplu­luğu, sizin uğradığınız bu musibet Peygamberinize isyanınızın neticesidir. 0 si­ze, sabır ve sebat ederseniz yardıma nail olacağınızı vaad etmişti. Eğer biz Re­sulullahı koruyanların arasında bulunmaz da ona bir zarar gelecek olursa, artık Rabbimiz katında ileri sürebileceğimiz hiç bir mazeret yoktur” diye bağırıyor­du. liz. Abbas, konuşmasını tamamladıktan sonra kılıncının kınını kırdı. Zırhını ve miğferini çıkardı. Ve müşriklerin arasında kaldı. Birçok yara almasına rağmen müşrikler Resulullaha bir zarar verirler endişesiyle ayakta durmaya, düşmana kılıç sallamaya çalışıyordu. Nihayet kuvveti tükendi. Son nefesine ka­dar Resulullahı korumanın saadeti içerisinde şehadet nıertebesine erdi. Allah ondan razı olsun.’

The post Abbas bin Ubade (Ra’diya Allâh’u ânh) appeared first on Efendimiz.

]]>
https://efendimiz.info/abbas-bin-ubade-radiya-allahu-anh/feed/ 0
İslam tarihinde bir dönüm noktası: Bedir Savaşı https://efendimiz.info/islam-tarihinde-bir-donum-noktasi-bedir-savasi/ https://efendimiz.info/islam-tarihinde-bir-donum-noktasi-bedir-savasi/#respond Sun, 14 Mar 0624 20:15:37 +0000 https://efendimiz.info/?p=20992 Bedir Savaşı, İslam tarihinin en önemli savaşlarından biri olarak kabul edilir. Bedir Muharebesi, 14 Mart 624 (Hicri: 17 Ramazan 2) tarihinde İslam peygamberi Efendimiz Muhammed (aleyhisselam) komutasındaki Müslümanların, Mekke’nin Kureyşli paganlarla yaptığı ilk savaştır. Müslüman ordusu, Ebu Cehil’in önderlik ettiği Kureyş ordusunu savaş meydanında mağlup etmiş, Ebu Cehil de dahil olmak üzere toplam 70 Kureyşli

The post İslam tarihinde bir dönüm noktası: Bedir Savaşı appeared first on Efendimiz.

]]>
Bedir Savaşı, İslam tarihinin en önemli savaşlarından biri olarak kabul edilir. Bedir Muharebesi, 14 Mart 624 (Hicri: 17 Ramazan 2) tarihinde İslam peygamberi Efendimiz Muhammed (aleyhisselam) komutasındaki Müslümanların, Mekke’nin Kureyşli paganlarla yaptığı ilk savaştır. Müslüman ordusu, Ebu Cehil’in önderlik ettiği Kureyş ordusunu savaş meydanında mağlup etmiş, Ebu Cehil de dahil olmak üzere toplam 70 Kureyşli ölmüştür. Bu muharebe, Müslümanların yaptığı ve kazandığı ilk savaştır. Savaş sonrası Kureyşlilerin başına geçen Muhammed’in kayınbabası Ebu Süfyan, Müslümanlardan intikam almak için yemin etmiş ve Kureyşli paganlar ile Müslümanlar arasındaki çatışmalar hız kazanmıştır.

Mekke müşrikleri, Hz. Muhammed (aleyhisselam) ve Müslümanlara karşı düşmanlık besliyordu. Bedir Savaşı, bu düşmanlığın sonucunda meydana geldi. Müslümanlar, sayıca az olmalarına rağmen, savaşı kazandı. Savaşın sonucunda, Müslüman liderlerden Hamza bin Abdulmuttalib de şehit oldu.

Bedir Savaşı, Müslümanların birliğini sağladı ve İslam’ın yayılmasında önemli bir rol oynadı. Savaşın kazanılması, Müslümanların cesaretini arttırdı ve İslam’ın yayılmasına yardımcı oldu. Mekke müşrikleri ile Müslümanlar arasındaki savaşlar, Bedir Savaşı’nın ardından da devam etti ve sonunda İslam zafer kazandı.

Bugün, Bedir Savaşı, İslam tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir ve Müslümanların birliğini ve direnişini simgeleyen bir semboldür.

SAVAŞIN KÜNYESİ

Tarih: 14 Mart 624 (Hicri: 17 Ramazan 2)
Bölge: Bedir, Medine’nin 130 km güneybatısı, Hicaz, Arabistan
Sonuç: Müslümanların kesin zaferi

Taraflar

Müslümanlar: (Medine)

Kureyşliler: (Mekke)

Komutanlar ve liderler: 

Müslümanlar:
Hz. Muhammed (aleyhisselam)
Hz. Hamza bin Abdülmuttalib (radıalllahu anh)
Hz. Ali bin Ebu Talib (radıalllahu anh)
Hz. Ebû Bekir
Hz. Ömer bin Hattab (radıalllahu anh)

Güçleri: 313 piyade / süvari: 2 at ve 70 deve

Kayıplar: 14 ölü 43-70 esir,

Müşrikler:

Amr bin Hişam †
Utbe bin Rebîa †
Ümeyye bin Halef †

Güçleri:  900 piyade / süvari: 100 at ve 170 deve
Kayıplar: 70 ölü

Kur’an’da Bedir Savaşı’yla ilgili ayetler şöyledir:

“Kendilerine savaş açılan Müslümanlara, zulme uğramaları sebebiyle cihad için izin verildi. Şüphe yok ki Allah’ın onlara yardım etmeye gücü yeter.” (Hacc 39)

“And olsun, siz son derece güçsüz iken Allah size Bedir’de yardım etmişti. O halde Allah’a karşı gelmekten sakının ki şükretmiş olasınız.” (Al-i İmran 123)

“Ey iman edenler! (Düşmana karşı) tedbirinizi alıp, küçük birlikler halinde, yahut topluca savaşa gidin.” (Nisa 71)

“Eğer siz (Uhud’da) bir yara aldıysanız, şüphesiz o topluluk da (Karşıtlar da Bedir’de) benzeri bir yara almıştı. İşte (iyi veya kötü) günleri insanlar arasında (böyle) döndürür dururuz. (Bazen bir topluma iyi ya da kötü günler gösteririz, bazen öbürüne.) Allah, sizden iman edenleri ayırt etmek, sizden şahitler edinmek için böyle yapar. Allah, zalimleri sevmez.” (Al-i İmran 140)

“Bildiğin gibi, Rabbin seni hak uğruna, öz yurdundan çıkarmıştı. Ve müminlerden bir grup tamamen isteksizdi. Gerçek ortaya çıkmasına rağmen, göz göre göre ölüme sürükleniyorlarmış gibi seninle onu tartışıyorlardı. O sırada Allah, iki gruptan birinin kesinlikle sizin olacağını vadediyordu. Ve siz, güçsüz ve silahsız olanın size düşmesini arzu ediyordunuz. Allah ise hakkı kendi kelimeleriyle tam bir biçimde ortaya koymayı ve küfre batmışların ardını-arkasını kesmeyi istiyordu. Diliyordu ki, kötülüğü temsil edenler istemese de hakkı ayan-beyan gözler önüne koysun, saçma ve tutarsız olanı hükümsüz kılsın. Hani siz, Rabbinizden yardım ve destek diliyordunuz; O, sizin dileğinize şöyle cevap vermişti: ‘Hiç kuşkunuz olmasın, Ben size, meleklerden birbiri ardınca bin tanesiyle yardım ulaştıracağım. Allah bunu, sadece bir müjde olsun ve o sayede kalpleriniz huzur ve rahatlık bulsun diye yaptı. Yardım yalnız ve yalnız Allah katındandır. Hiç şüphesiz Allah Azîz’dir, Hakîm’dir” (Enfâl 5-10)

“Rabbin meleklere vahyetmişti ki: “Şüphesiz Ben sizinleyim, iman edenlere sağlamlık katın, inkar edenlerin kalplerine amansız bir korku salacağım. Öyleyse (ey Müslümanlar,) vurun boyunlarının üstüne, vurun onların bütün parmaklarına.” (Enfal 12)

“Baskı ve şiddet kalmayıncaya ve din tamamen Allah’ın oluncaya kadar onlarla savaşın. Eğer (küfürden) vazgeçerlerse şüphesiz ki Allah onların yaptıklarını hakkıyla görendir.” (Enfâl 39)

The post İslam tarihinde bir dönüm noktası: Bedir Savaşı appeared first on Efendimiz.

]]>
https://efendimiz.info/islam-tarihinde-bir-donum-noktasi-bedir-savasi/feed/ 0