Hicretten önceydi. Peygamberimiz, İslamiyeti yayması ve oradaki Müslüman­lara öğretmesi için Sahabelerden Mus’ab bin Umeyr’i (r.a.) Medine’ye gönder­mişti. Hz. Mus’ab iyi konuşan, meselesini insanları kırmadan rahatça anlatabi­len bir kabileyete sahipti. Zaten Resulullah onu bunun için böyle mühim bir ya­zifeye göndermişti. Gerçekten de Hz. Mus’ab bu vazifeyi en güzel şekilde.ifa etti.   Peygamberliğin 13. yılında 73’ü erkek ikisi kadın 75 kişiyle Akabe’ye geldi. Peygamberimizle buluştu. İşte Peygamberimize biat etmek üzere gelen bu 75 kişiden biri de Abbas bin Ubade idi r.a.). Hz. Abbas’ın çok tesirli hitabeti vardı. Burada çok güzel bir ko­nuşma yaptı:

“Siz Resulullaha Araplarla ve Arap olımayanlarla savaşmak üzere söz vere­ceksiniz. Bir çok tehlikelere maruz kalacaksınız. Bu işte ölmek var, mal kaygısı ve dağılmak tehlikesi var. Bu tehlikeleri göze alıyorsanız biat ediniz. Eğer bir tehlike ile karşılaştığınızda Resulullahı düşman eline bırakacaksanız şimdiden bu işten vazgeçiniz. Söz verip de bunu yerine getirmeyecek olursanız, vallahi, bu hem dünyada, hem de ahirette yüz karasıdır. Eğer, her türlü tehlikeye karşı onu koruyacaksanız, bu, dünyada da, ahirette de hayırlıdır.”

Bu konuşma üzerine Akabe Biatına gelenler hep bir ağızdan, “Onu korumak uğrunda her türlü tehlikeye razıyız” diye bağırdılar. Sonra da teker teker Resu­lullaha biat ettiler. Bu durum Resulullahı çok memnun etti.

Akabe’de biat işi devam ederken müşrikler bunu haber aldılar. Peygamberi­miz Medineli Müslümanlara, “Hemen konak yerlerinize dönünüz” buyurdu. Hz. Abbas bin Ubade bütün samimiyetiyle, “Ya Resulallah, Seni hak dinle gön­deren Allah’a yemin ederim ki, eğer arzu ederseniz yarın sabah Mina’daki halka hücum eder, onları kılıçtan geçiririz” diye bir teklifte bulundu. Fakat Peygam­berimiz (a.s.m.), “Henüz bu şekilde hareket etmemiz ernrolunmadı” buyurarak buna müsaade etmedi.

Hz.. Abbas Akabe Biatından sonra Mekke’ye yerleşti. Peygamberimize yakın olmak istiyordu. Oysa o sırada müşrikler Müslümanlara karşı giriştikleri işken­ce ve tazyiki arttırmışlardı. Fakat liz. Abbas’ın Resulullah ile beraber olmak uğ­runa göze alamayacağı tehlike yoktu. Nitekim Mekke’de bulunduğu müddetçe birçok sıkıntılarla karşılaştı. Hicret emri çıkınca da Medine’ye hicret etti. Böy­lece hem Muhacir, hem de Ensar olma şerefimi kazandı. Müslümanlar arasında “Ensann muhüciri” diye isimlendirilirdi. Peygamberimiz onunla Muhücirin ileri gelenlerinden Osman bin Ma’zun (r.a.) arasında kardeşlik tahsis etti.

Abbas (r.a.) mazereti dolayısıyla Bedir Savaşına katılamadı. Fakat bunun iz­tırabını yaşadı. Peygamberimizin Uhud Savaşı için hazırladığı orduya ilk işti­rak edenlerdendi. Okçuların Resulullahın emrine muhalefet etmeleri sebebiyle bozguna uğrandığı bir sırada sebat edenlerden birisi de Hz. Abbas’tı. Abbas (r.a.) bir yandan düşmana kılıç sallıyor, bir yandan da, “Ey Müslümanlar toplu­luğu, sizin uğradığınız bu musibet Peygamberinize isyanınızın neticesidir. 0 si­ze, sabır ve sebat ederseniz yardıma nail olacağınızı vaad etmişti. Eğer biz Re­sulullahı koruyanların arasında bulunmaz da ona bir zarar gelecek olursa, artık Rabbimiz katında ileri sürebileceğimiz hiç bir mazeret yoktur” diye bağırıyor­du. liz. Abbas, konuşmasını tamamladıktan sonra kılıncının kınını kırdı. Zırhını ve miğferini çıkardı. Ve müşriklerin arasında kaldı. Birçok yara almasına rağmen müşrikler Resulullaha bir zarar verirler endişesiyle ayakta durmaya, düşmana kılıç sallamaya çalışıyordu. Nihayet kuvveti tükendi. Son nefesine ka­dar Resulullahı korumanın saadeti içerisinde şehadet nıertebesine erdi. Allah ondan razı olsun.’

The post Abbas bin Ubade (Ra’diya Allâh’u ânh) appeared first on Efendimiz.

Mekke müşrikleri, Hz. Muhammed (aleyhisselam) ve Müslümanlara karşı düşmanlık besliyordu. Bedir Savaşı, bu düşmanlığın sonucunda meydana geldi. Müslümanlar, sayıca az olmalarına rağmen, savaşı kazandı. Savaşın sonucunda, Müslüman liderlerden Hamza bin Abdulmuttalib de şehit oldu.

Bedir Savaşı, Müslümanların birliğini sağladı ve İslam’ın yayılmasında önemli bir rol oynadı. Savaşın kazanılması, Müslümanların cesaretini arttırdı ve İslam’ın yayılmasına yardımcı oldu. Mekke müşrikleri ile Müslümanlar arasındaki savaşlar, Bedir Savaşı’nın ardından da devam etti ve sonunda İslam zafer kazandı.

Bugün, Bedir Savaşı, İslam tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir ve Müslümanların birliğini ve direnişini simgeleyen bir semboldür.

SAVAŞIN KÜNYESİ

Tarih: 14 Mart 624 (Hicri: 17 Ramazan 2)
Bölge: Bedir, Medine’nin 130 km güneybatısı, Hicaz, Arabistan
Sonuç: Müslümanların kesin zaferi

Taraflar

Müslümanlar: (Medine)

Kureyşliler: (Mekke)

Komutanlar ve liderler: 

Müslümanlar:
Hz. Muhammed (aleyhisselam)
Hz. Hamza bin Abdülmuttalib (radıalllahu anh)
Hz. Ali bin Ebu Talib (radıalllahu anh)
Hz. Ebû Bekir
Hz. Ömer bin Hattab (radıalllahu anh)

Güçleri: 313 piyade / süvari: 2 at ve 70 deve

Kayıplar: 14 ölü 43-70 esir,

Müşrikler:

Amr bin Hişam †
Utbe bin Rebîa †
Ümeyye bin Halef †

Güçleri:  900 piyade / süvari: 100 at ve 170 deve
Kayıplar: 70 ölü

Kur’an’da Bedir Savaşı’yla ilgili ayetler şöyledir:

“Kendilerine savaş açılan Müslümanlara, zulme uğramaları sebebiyle cihad için izin verildi. Şüphe yok ki Allah’ın onlara yardım etmeye gücü yeter.” (Hacc 39)

“And olsun, siz son derece güçsüz iken Allah size Bedir’de yardım etmişti. O halde Allah’a karşı gelmekten sakının ki şükretmiş olasınız.” (Al-i İmran 123)

“Ey iman edenler! (Düşmana karşı) tedbirinizi alıp, küçük birlikler halinde, yahut topluca savaşa gidin.” (Nisa 71)

“Eğer siz (Uhud’da) bir yara aldıysanız, şüphesiz o topluluk da (Karşıtlar da Bedir’de) benzeri bir yara almıştı. İşte (iyi veya kötü) günleri insanlar arasında (böyle) döndürür dururuz. (Bazen bir topluma iyi ya da kötü günler gösteririz, bazen öbürüne.) Allah, sizden iman edenleri ayırt etmek, sizden şahitler edinmek için böyle yapar. Allah, zalimleri sevmez.” (Al-i İmran 140)

“Bildiğin gibi, Rabbin seni hak uğruna, öz yurdundan çıkarmıştı. Ve müminlerden bir grup tamamen isteksizdi. Gerçek ortaya çıkmasına rağmen, göz göre göre ölüme sürükleniyorlarmış gibi seninle onu tartışıyorlardı. O sırada Allah, iki gruptan birinin kesinlikle sizin olacağını vadediyordu. Ve siz, güçsüz ve silahsız olanın size düşmesini arzu ediyordunuz. Allah ise hakkı kendi kelimeleriyle tam bir biçimde ortaya koymayı ve küfre batmışların ardını-arkasını kesmeyi istiyordu. Diliyordu ki, kötülüğü temsil edenler istemese de hakkı ayan-beyan gözler önüne koysun, saçma ve tutarsız olanı hükümsüz kılsın. Hani siz, Rabbinizden yardım ve destek diliyordunuz; O, sizin dileğinize şöyle cevap vermişti: ‘Hiç kuşkunuz olmasın, Ben size, meleklerden birbiri ardınca bin tanesiyle yardım ulaştıracağım. Allah bunu, sadece bir müjde olsun ve o sayede kalpleriniz huzur ve rahatlık bulsun diye yaptı. Yardım yalnız ve yalnız Allah katındandır. Hiç şüphesiz Allah Azîz’dir, Hakîm’dir” (Enfâl 5-10)

“Rabbin meleklere vahyetmişti ki: “Şüphesiz Ben sizinleyim, iman edenlere sağlamlık katın, inkar edenlerin kalplerine amansız bir korku salacağım. Öyleyse (ey Müslümanlar,) vurun boyunlarının üstüne, vurun onların bütün parmaklarına.” (Enfal 12)

“Baskı ve şiddet kalmayıncaya ve din tamamen Allah’ın oluncaya kadar onlarla savaşın. Eğer (küfürden) vazgeçerlerse şüphesiz ki Allah onların yaptıklarını hakkıyla görendir.” (Enfâl 39)

The post İslam tarihinde bir dönüm noktası: Bedir Savaşı appeared first on Efendimiz.